แนวปฏิบัติการแจ้งเตือนการมาทำงานสาย /การกำหนดตัวชี้วัด (จำนวนวันมาสาย)

สวัสดีครับ คุณภัทรชัย คุณเน

ต้องขอโทษทีตอบ mail ช้าไปหน่อย ปกติจะอ่านเมลทุกวัน  เนื่องจากเมื่อคืนวานต้องเร่งทำงานถึงเช้า เพื่อส่งให้คนทำงานต่อตอนเช้าวันนี้ให้ทัน วันนี้พี่เกือบมาสาย ต้องนั่งมอเตอร์ไซต์ เสียเงิน 15 บาท ซึ่งพี่ไม่เคยมาเสียเงินกับพวกเรื่องนี้  เสียดายเงินปกติจะเดินมา สายก็สาย เพราะมีโควต้า 36 ครั้งต่อปี พี่ก็เหมือนพวกเธอ และยุ่งทั้งวัน  ไม่ได้อ่านเมล  พี่ขอตอบคำถามเป็น  Q&A ก็แล้วกัน

Q : ภัทรชัย

A : สิ่งภัทรชัยเขียนมาพี่เห็นด้วย แต่ภัทรชัยลืมไปหรือเปล่าว่าเรายังอยู่ในสังคมที่จะต้องเรียบรู้กฎเกณฑ์ของสังคม ยังต้องใส่ใจคนรอบข้าง และคนอื่นที่เราอยู่ร่วมกัน

  • ถัทรชัย  เคยแคร์ความรู้สึกของเพื่อนร่วมงานที่มาทำงานเช้า ขณะที่ภัทรชัยมาสายไหม ?
  • ภัทรชัย  เคยแคร์ความรู้สึกของหัวหน้าฝ่าย ทุกครั้งมักจะถูกถามว่าลูกน้องในฝ่ายมาสายจัง หัวหน้าฝ่ายจะตอบอย่างไร ? เมื่อถูกถามบ่อยๆ
  • ภัทรชัย  เคยแคร์ความรู้สึงของเจ้าหน้าที่งานบุคคลไหม ทีจะต้องตรวจสอบข้อมูลวันลาป่วย ลากิจ มาสาย ทุกเดือนให้กับบุคลากร ว่าใครมาสาย สาป่วย ลากิจ เกินโควต้าที่มหาวิทยาลัย  แล้วแจ้งผ่านเมล / หนังสือ  ซึ่งไม่จำเป็นต้องทำก็ได้ ในระบบ HURIS ทุกคนก็ดูได้
  • ภัทรชัย  เคยแคร์ความรู้สึกของหัวหน้าส่วนงานที่จะตอบคำถามจากมหาวิทยาลัยว่าบริหารคนอย่างไร ถึงคนสำนักคอมพิวเตอร์มาสายกันเยอะมาก  ซึ่งเขาไม่ทราบหรอกว่าเราทำงานดีแค่ไหน ?
  • ภัทรชัย  เคยแคร์ภาพลักษณ์ขององค์กรบ้างไหม เมื่อส่วนงานอื่นมองมาว่าสำนักคอมพิวเตอร์เป็นหน่วยงานที่มีคนมาสายจำนวนมาก

***  พี่ก็ติดอยู่ในกลุ่มที่มาสายเหมือนกัน วันประชุมผู้บริหาร  พี่จะต้ดค้านก็ได้ เพราะพี่ก็เสียผลประโยชน์โดยตรง  ทำไมพี่ถึงไม่คัดค้าน  พี่กลับมาคิดดู             

  • สำนักคอมพิวเตอร์ปรับเวลาเข้าทำงาน จาก 8.00 น. เป็น 8.30 น. ก็น่าจะมาได้ทันกัน
  • ในฐานะบุคลากรในฝ่ายระบบสารสนเทศ  พี่ทำให้หัวหน้าต้องเลำบากใจกับเราในเรื่องนี้หรือเปล่า ที่ใม่ใช่เรื่องงาน             
  • ในฐานะผู้บริหาร ก็มีแต่ความปราณีดีให้กับน้องๆ ได้เรียบรู้ที่จะอยู่ในสังดม เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ  มหาิทยาลัยจึงนำเรื่องวันลาป่วย ลากิจ มาสายมาเป็นเงื่อนไขในการขึ้นเงินเดือน ซึ่งแสดงถึงความประพฤติตนในการทำงานได้  และอาจจะมีผลต่อการปรับระดับตำแหน่ง / ประวัติ วันลา มาสาย ในระบบ HURIS  ใครเห็นแล้วจะคิดอย่างไร ไม่มีใครทราบว่าทำงานเก่ง  / ผลประโยชน์อื่นๆ ในอนาคต ไม่มีใครรู้ จะมีผลกรทบหรือเปล่า                   
เดิม : มาสาย 36 ครั้ง / ลาป่วย ลากิจ รวมกัน 30 วัน 
ปัจจุบัน : มาสาย 36 ครั้ง / ลาป่วย 15 วัน / ลากิจ 15 วัน 
อนาคต : มาสาย 18 ครั้ง / ลาป่วย 15 วัน / ลากิจ 15 วัน (อาจจะเกิดเหตุการณ์นี้ หากพวกเรายังใช้สิทธิอย่างไม่ชาญฉลาด)          

ภัทรชัยลองกลับไปคิดดูว่าแคร์ใครบ้าง นอกจากตัวเอง  เก่งอย่างเดียวยังไม่พอ เรายังต้องอยู่ในสังคมด้วยนะครับ

Q : เน

A : หากวันนี้เนได้เป็นผู้อำนวยการส่วนทรัพยากรบุคคล พี่ถามหน่อยว่าเนจะตอบอย่างไร ?? 

  1. เมื่อลูกน้องของเนมาสายทั้งส่วนงาน  เนจะตอบว่า “เป็นสิทธิของเขาที่จะมาสาย”   
  2. เมื่อเนถูกผู้บริหารสูงสุด ถามว่าทำไมลูกน้องเธอมาทำงานสายทั้งส่วนงาน  เนจะตอบว่า  “ก็สิทธิของเขาที่จะมาสาย”           
  3. เมื่อคณะ/สำนัก/สถาบัน  ปรึกษาเนว่าจะทำอย่างไรดี ลูกน้องมาสายเยอะมาก  เนจะตอบว่า “ก็สิทธิของเขาที่จะมาสาย”     เมื่อถึงวันนั้นที่ เน เป็นผู้บริหารจะไม่พูดแบบนี้  

สรุป ภัทรชัย / เน

  1. สิ่งที่ผู้บริหารทำให้ มีแต่ความปราณีดีต่อบุคลากรนะครับ  เข้าใจว่าทุกคนมีสิทธิ แต่ก็ต้องรู้จักใช้สิทธิ์อย่างชาญฉลาด
  2. หากคิดว่าสิ่งที่ผู้บริหารทำเป็นการลงโทษ แสดงว่าภัทชัย/เน  ก็รู้สึกว่าทำไม่ถูก นะครับ 

*** ภัทรชัย ฝากนำ  Q&A นี้ เก็บ KM ให้ด้วยครับ ทำไม่เป็น 1.0  เผื่อจะมีประโยชน์

—————————————————————–ลองดู click นี้ (ทุกตอน) หากมีชีวิตเหมือนเรื่องนี้ ต้องทำงานเพื่อใครสักคน และมาทำงานสาย  ก็จะไม่ว่า มีความจำเป็น น่าเห็นใจ

ภัทรชัย / เน  เมื่อดู click จบแล้ว ลองถามตัวเองว่าเรามาสายด้วยเหตุผลอะไร ??  (ไม่ต้องมาบอก บอกตัวเองก็พอ)

คนค้นฅน : หมู & เป๊ปซี่ ช่วงที่ 1/4 (2 ก.พ.59)

https://www.youtube.com/watch?v=SX2ydI9wSCs

คนค้นฅน : หมู & เป๊ปซี่ ช่วงที่ 2/4 (2 ก.พ.59)

https://www.youtube.com/watch?v=RozB11vuKu0

คนค้นฅน : หมู & เป๊ปซี่ ช่วงที่ 3/4 (2 ก.พ.59)

https://www.youtube.com/watch?v=C9ONSTwMUo8

คนค้นฅน : หมู & เป๊ปซี่ ช่วงที่ 4/4 (2 ก.พ.59)

https://www.youtube.com/watch?v=ikLo06menuo

——————————————————พี่จะทำงานแล้ว  bye !!   

Mr. Sombun Udompornying

Computer Center, Srinakharinwirot University

Tel +66 2649 5195 , +66 2 649 5000 ext 17990

ผู้เขียน

ภัทรชัย ไชยมงคล
ฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา
สำนักคอมพิวเตอร์
phattarachai@g.swu.ac.th